Po 24 godzinach modlitwy, adoracji i czuwania w parafii pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Połańcu zakończyła się peregrynacja Obrazu Jezusa Miłosiernego. Zwieńczeniem tego czasu łaski była uroczysta procesja do kościoła pw. św. Marcina, gdzie odbył się ostatni etap przekazania wizerunku Chrystusa. Wierni obu wspólnot zgromadzili się, aby uczestniczyć w momencie pożegnania i powitania Obrazu.
Po dotarciu procesji do kościoła pw. św. Marcina w Połańcu Obraz Jezusa Miłosiernego został uroczyście wprowadzony do świątyni, gdzie odbył się wyjątkowy moment modlitwy i refleksji. W imieniu parafii pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych głos zabrała rodzina – młode małżeństwo wraz z rodzicami, reprezentując różne pokolenia wspólnoty parafialnej. W słowach pełnych wdzięczności i wzruszenia dziękowali oni za czas nawiedzenia Obrazu, wspólną modlitwę oraz wszelkie owoce duchowe, jakie przyniosła obecność Jezusa Miłosiernego w parafii.
– Kochany Panie Jezu, dziękujemy, że Twój obraz mógł gościć w naszej parafii. Dziękujemy Ci także za nasze trudne sprawy. Wierzymy, że są one po to, aby uchronić nas przed naszą samowystarczalnością i pychą naszego umysłu. Pragniemy Cię w nich uwielbiać, ufając, że przemienisz je swoją uzdrawiającą miłością.
Następnie przedstawiciele wspólnoty w modlitwie dziękczynnej wyrażali wdzięczność za 24 godziny szczególnej obecności Chrystusa w znaku Obrazu Jezusa Miłosiernego:
– Miłosierny Panie! Przeżyliśmy czas wielkiej łaski. Przez 24 godziny nasza parafia cieszyła się Twoją obecnością w tym świętym wizerunku. Przychodziliśmy do Ciebie z naszymi wzlotami i upadkami, problemami, bólem i zranieniami, lękami i obawami, a także z naszymi grzechami. A Ty nikogo nie odtrącałeś. Cierpliwie słuchałeś, obejmowałeś miłującym spojrzeniem i zanurzałeś w strumieniach Swego Miłosierdzia. Wlewałeś balsam do naszych dusz.
W dalszych słowach podkreślano głęboki wymiar duchowy peregrynacji, odwołując się do symboliki wizerunku Jezusa Miłosiernego:
Patrząc na Twój obraz, Miłosierny Panie, zapamiętujemy gest błogosławieństwa Twojej prawej dłoni. Przypomina on, że nigdy nie pozostawiasz nas bez łaski, nawet w najtrudniejszych doświadczeniach życia. Jednocześnie jest to wezwanie do życia we wspólnocie i dzielenia się Twoim miłosierdziem z innymi.
Zgromadzeni wierni wyrazili również zobowiązanie do dalszego trwania w duchu wiary i świadectwa:
– Z pełną świadomością przyjmujemy to wezwanie i pragniemy, jako wspólnota parafialna, podejmować nieustanną pracę nad sobą oraz głosić światu dar Bożego Miłosierdzia, aby nie zmarnować łaski, którą otrzymaliśmy. Niech promienie Twego Miłosierdzia przenikają naszą codzienność i będą naszym ratunkiem teraz i w wieczności. A skoro Twe Miłosierdzie nie zna granic, wylej je na parafię św. Marcina i wszystkich wiernych, aby owoce tego nawiedzenia trwały w naszych sercach. Szczęść Boże.
W momencie przejścia między pożegnaniem a powitaniem Obrazu odczytano fragment Ewangelii według św. Jana (J 20, 19–23), w którym Chrystus Zmartwychwstały przynosi uczniom pokój i otwiera ich na nową rzeczywistość wiary.
Następnie głos zabrali przedstawiciele parafii pw. św. Marcina w Połańcu, którzy uroczyście powitali Obraz Jezusa Miłosiernego, rozpoczynając tym samym czas nawiedzenia w ich wspólnocie. W atmosferze modlitwy i skupienia wyrazili gotowość przyjęcia daru peregrynacji oraz otwarcia się na jego duchowe owoce.
– W imieniu naszych duszpasterzy i całej wspólnoty parafialnej – rodzin, dzieci, młodzieży, osób starszych i chorych – witamy Cię, Jezu Miłosierny, który przychodzisz do nas w znaku tego świętego obrazu. To dla naszej parafii wielki dzień i szczególna łaska. Otwieramy drzwi naszej świątyni, ale przede wszystkim pragniemy otworzyć drzwi naszych domów i serc dla Ciebie, który przychodzisz do nas ze swoim pokojem, przebaczeniem i miłością. Panie Jezu, od wielu tygodni przygotowywaliśmy się na ten dzień. Dziś przychodzisz do naszej parafii jako Pielgrzym Miłosierdzia. Przechodzisz przez naszą diecezję, odwiedzasz kolejne wspólnoty i zatrzymujesz się także pośród nas. Pragniemy przyjąć Cię z otwartym sercem, tak jak przyjmuje się najważniejszego Gościa. Panie Jezu, przychodzisz do nas ze słowami: „Pokój wam” i przypominasz, że nigdy nie jesteśmy sami. Przynosimy Ci dziś nasze rodziny – małżeństwa, dzieci, młodzież, osoby starsze i samotne. Przynosimy nasze radości i sukcesy, ale także troski, choroby, niepokoje i rodzinne problemy. Pragniemy wszystko złożyć u Twoich stóp i powtórzyć z ufnością słowa zapisane pod Twym świętym wizerunkiem: „Jezu, ufam Tobie”. Prosimy Cię, aby czas nawiedzenia był dla naszej parafii czasem odnowienia wiary, pojednania i większej miłości. Niech w naszych domach będzie więcej modlitwy, wzajemnego szacunku i przebaczenia. Niech nikt nie pozostanie obojętny na Twoje zaproszenie do życia blisko Ciebie. Jezu Miłosierny, zostań z nami, błogosław naszym rodzinom i prowadź nas drogą wiary, nadziei i miłości. Niech po latach, gdy będziemy wspominać ten dzień, każdy z nas będzie mógł powiedzieć: Jezus przyszedł do naszej parafii, ale przede wszystkim przyszedł do mojego serca.
Kolejnym punktem uroczystości było odczytanie dekretu Penitencjarii Apostolskiej, podkreślającego duchowy wymiar peregrynacji oraz możliwość uzyskania odpustu zupełnego w czasie nawiedzenia obrazu.
Podczas uroczystej Eucharystii słowo Boże wygłosił ks. Łukasz Popiak, głosiciel Bożego Miłosierdzia. Na początku homilii zaprosił wiernych do refleksji nad znaczeniem spotkań w życiu człowieka. Kaznodzieja podkreślił, że choć codziennie spotykamy wielu ludzi – rodzinę, znajomych czy przypadkowych przechodniów – to istnieją takie spotkania, po których człowiek nie pozostaje już taki sam. Jak zaznaczył, czasem wystarczy jedno zdanie czy jedna chwila, która zostaje w pamięci na całe życie.
Dla zobrazowania tej myśli przywołał historię mężczyzny wspominającego swojego ojca.
– Pamiętam taką historię pewnego mężczyzny. Opowiadał o swoim ojcu jeszcze z lat młodości. Jego tata był typowym facetem – małomównym, niewylewnym, nie mówił o uczuciach, nie robił jakichś wielkich gestów, nie należał do ludzi, którzy dużo tłumaczą. Ale był taki jeden wieczór, którego ten człowiek, jak mówił, nigdy nie zapomniał. Miał wtedy kilkanaście lat, młoda krew, trochę narozrabiał, tak że bał się wrócić do domu, bo był pewien, że nie będzie lekko. I długo nie wracał. Wrócił bardzo późno w nocy. Liczył, że już wszyscy śpią i jakoś się uda. Ale nie. W kuchni świeciło się światło. I tam siedział ojciec i czekał. On wszedł i była cisza, ale po chwili ten ojciec powiedział tylko jedno zdanie: „Myślałem, że cię straciłem”. Nie było w tym krzyku ani kazania, ale jedno zdanie, które sprawiło, że syn po raz pierwszy naprawdę poczuł się kochany. To wydarzenie na zawsze zmieniło jego życie- mówił.
Ks. Popiak zaznaczył, że podobnie jest w życiu każdego człowieka są spotkania, po których człowiek nie pozostaje taki sam. Następnie odniósł tę myśl do przeżywanego w parafii wydarzenia peregrynacji Obrazu Jezusa Miłosiernego. Podkreślił, że nie chodzi jedynie o sam znak, ale o spotkanie z Chrystusem, który przez ten znak przychodzi do ludzi.
Kaznodzieja zwrócił uwagę, że w codziennym życiu również posługujemy się znakami, które mają głębsze znaczenie niż tylko materialna forma. Jako przykład wskazał fotografię bliskiej osoby noszoną w portfelu, obrączkę małżeńską czy pamiątki rodzinne, które dla innych mogą być zwykłymi przedmiotami, ale dla właścicieli mają wartość nie do przecenienia. Odwołał się także do znanej sceny z filmu „Nie ma mocnych”, w której Pawlak pokazuje sierp i mówi: „Może to i przeżytek, ale to jeszcze sierp tatowy”. Jak zaznaczył, przedmiot ten dla jednych jest zwykłym narzędziem, a dla innych – nośnikiem pamięci, tradycji i więzi pokoleń.
Następnie ks. Łukasz Popiak zwrócił uwagę, że czas nawiedzenia jest przede wszystkim zaproszeniem do osobistego spotkania z Chrystusem. Jak podkreślał, podobnie jak przygotowujemy się na przyjęcie ważnego gościa w swoim domu, tak również warto otworzyć serce na obecność Jezusa, który nie przychodzi jedynie na chwilę, ale pragnie być blisko człowieka i wejść w najgłębsze przestrzenie jego życia.
– Co my możemy zrobić z tym spotkaniem? Co robimy, kiedy ma ktoś przyjść do nas do domu? Możemy czekać, przygotować się, otworzyć drzwi, ale możemy też zostawić wszystko tak, jak było, i tylko zerknąć gdzieś z daleka, że ktoś przyszedł. Ale Jezus nie chce tu przyjść jako gość na chwilę. Pan Jezus przychodzi, bo chce być blisko. Nie jak ktoś, kto sprawdza, ale jak Ten, który zna twoje życie i chce wejść głębiej, w te wszystkie nasze ciemności – mówił.
Kaznodzieja zachęcił również wiernych, aby spojrzeli na centralny element Obrazu Jezusa Miłosiernego – Serce Chrystusa, z którego wypływa całe przesłanie Bożej miłości i miłosierdzia.
– Chciałbym, żebyśmy teraz spojrzeli na Obraz Jezusa Miłosiernego i żeby wasz wzrok powędrował w to jedno miejsce, w centrum – Serce Jezusa, które jest centrum wszystkiego. Serce to jest to miejsce, gdzie człowiek tak naprawdę żyje. Można mieć wszystko poukładane na zewnątrz – pracę, rodzinę, obowiązki, uśmiech dla każdego – a w środku może być chaos, lęk, zmęczenie i samotność – podkreślał.
Na zakończenie tej części rozważania przypomniał, że Chrystus przychodzi właśnie do takiego człowieka – ze wszystkimi jego słabościami, niepokojami i życiowymi zranieniami.
– Jezus nie przychodzi tylko do naszej zewnętrznej strony. On chce przyjść do serca. I mówi do nas taką jedną prostą rzecz: że w Jego Sercu każdy z nas ma swoje miejsce. Serce Pana Jezusa nie jest zamknięte. Nawet jeśli się pogubiłeś, coś zawaliłeś, może masz wrażenie, że jest już za późno. Św. Faustyna w „Dzienniczku” zapisała słowa Jezusa, że w Jego Sercu jest mieszkanie dla każdej duszy – mówił ks. Łukasz Popiak.
Kaznodzieja zwrócił również uwagę, że Obraz Jezusa Miłosiernego ukazuje Chrystusa, który sam przeszedł przez doświadczenie cierpienia i bólu. Nie jest to wizerunek kogoś, kto nie zna ludzkich trudności, ale Zmartwychwstałego Pana noszącego ślady męki i ofiary.
– Obraz Jezusa Miłosiernego, w który się wpatrujemy, to także obraz Osoby, która nie przeszła przez życie bezboleśnie. To nie jest obraz kogoś, kto nigdy nie cierpiał. Jezus jest po przejściu przez krzyż, Jezus z ranami, z przebitym sercem. I dlatego można powiedzieć do każdego z nas: „Rozumiem twój ból”. Jezus nie udaje, że w życiu będzie łatwo. Nie mówi, że od tej chwili nie będzie cierpienia. Mówi coś głębszego – że każdy ból, który mamy w sobie, może zostać przemieniony – podkreślał ks. Łukasz Popiak.
W dalszej części homilii ks. Łukasz Popiak podkreślił, że droga do Boga nie prowadzi przez ludzką doskonałość, ale przez zaufanie Jego miłosierdziu. Zwrócił uwagę, że człowiek często odkłada spotkanie z Bogiem na później, czekając na moment, gdy uporządkuje swoje życie i pozbędzie się słabości.
– My nie wchodzimy do Boga przez naszą własną doskonałość, przez zasługi czy przez naszą bezgrzeszność. Wchodzimy przez Jego ranę, przez to, co boli, przez krzyż, przez nasze własne poranienia. I wielu z nas myśli, że najpierw się poprawi, a potem przyjdzie do Boga. Najpierw ogarnę życie, poczekam, a potem się zbliżę. A Pan Jezus mówi odwrotnie: przyjdź taki, jaki jesteś. Z tym, co boli, z tym, czego się wstydzisz, z tym, czego nie potrafisz po ludzku naprawić. Bo to nie jest przeszkoda dla Boga, tylko to jest dla Niego miejsce wejścia – mówił kaznodzieja.
Ks. Łukasz Popiak podkreślił, że Bóg nie oczekuje od człowieka doskonałości ani pięknych słów, ale szczerości serca i zaufania. Zwrócił uwagę, że Boże Miłosierdzie najpełniej objawia się w sakramentach pojednania i Eucharystii, symbolicznie ukazanych przez promienie wypływające z przebitego Serca Jezusa.
– Pan Bóg nie boi się naszej prawdy, On boi się naszej obojętności. Często jest tak, że naszą największą modlitwą nie będą jakieś piękne słowa, tylko to proste: „Jezu, ja już nie mam siły”. Z tego przebitego Serca wypływa krew i woda. To nie jest tylko symbol, ale cały skarb Kościoła – spowiedź i Eucharystia. Ten biały promień obmywa, a ten czerwony daje życie. Po dobrej spowiedzi człowiek często mówi: „Jakby kamień spadł mi z serca”. Po Komunii Świętej może powiedzieć: „Nie jestem już sam”. Jezus do tego nas dzisiaj zaprasza – nie tylko do religijnego wydarzenia, ale do życia – mówił.
Kaznodzieja zaznaczył również, że istotą peregrynacji nie są jedynie emocje czy wzruszenia towarzyszące uroczystościom, ale trwała przemiana serca i odnalezienie pokoju płynącego z obecności Boga.
– Właśnie o to chodzi w tej peregrynacji. Nie o chwilowe emocje, chwilowe wzruszenie, ale o pokój serca, który zostanie nawet wtedy, gdy życie dalej będzie trudne. Bo można mieć trudne życie, a jednocześnie mieć pokój, jeśli człowiek wie, że Jezus jest blisko – podkreślał.
Na zakończenie homilii zachęcił wiernych, aby czas nawiedzenia Obrazu Jezusa Miłosiernego stał się początkiem konkretnych zmian w życiu i okazją do odnowienia relacji z Bogiem oraz drugim człowiekiem.
– W peregrynacji nie chodzi tylko o przyjęcie obrazu i powiedzenie, że było ładnie. Trzeba uczciwie zapytać siebie: skoro Jezus już przyszedł, to co ja z tym zrobię? Bo można przeżyć peregrynację jako wydarzenie, które się odbyło, a potem wszystko wróci do starego porządku. Ale można też pozwolić, żeby był to dopiero początek. Może początek spowiedzi po latach, może początek przebaczenia komuś, może początek modlitwy odkładanej przez długi czas, może początek rozmowy, którą odkładało się od dawna. Pan Jezus nie przychodzi po to, żeby zostawić nam tylko pamiątkę, ale żeby dać nowe życie. I dzisiaj nie pyta, czy jesteś gotowy albo idealny. Pyta tylko o jedno: czy chcesz Mi zaufać? Bo jeśli tak, to Pan Jezus wejdzie wszędzie, nawet w te zakamarki twojej duszy, do których sam już dawno przestałeś zaglądać. Może dzisiaj nie będzie najważniejsze to, co powiesz w modlitwie, ale to, co zrobisz po powrocie do domu. Bo dopiero wtedy okaże się, czy było to tylko nawiedzenie obrazu, czy naprawdę spotkanie z Jezusem. Jeśli było to spotkanie z Jezusem, odpowiedź może być tylko jedna i bardzo prosta: „Jezu, ufam Tobie” – zakończył ks. Łukasz Popiak.
Po Eucharystii rozpoczęły się całonocne czuwania modlitewne oraz adoracja Najświętszego Sakramentu. Wierni trwają na modlitwie, kontynuując duchowe przeżywanie peregrynacji Obrazu Jezusa Miłosiernego.
Materiał powiązany:
Dziękujemy za przeczytanie artykułu. Chcesz podzielić się ciekawym newsem lub zaproponować temat? Skontaktuj się z nami, pisząc maila na adres: ✉️ redakcja@polaniec.com.pl






